Dublet – średniowieczne i renesansowe okrycie

Dublet jako element odzieży pojawił się w XIV wieku i początkowo był warstwą ocieplającą, noszoną pod wierzchnią odzieżą. Wraz z rozwojem mody średniowiecznej jego krój ulegał zmianom – stawał się coraz bardziej dopasowany, podkreślając sylwetkę oraz krótszy.

Dublet to jedno z najważniejszych elementów męskiej garderoby w średniowieczu i renesansie. Noszony od XIV do XVII wieku, stanowił dopasowaną do sylwetki, zapinaną z przodu część ubioru, którą zakładano na koszulę. Początkowo miał charakter praktyczny – ocieplał, utrzymywał nogawice dzięki specjalnym wiązaniom oraz stanowił warstwę ochronną pod zbroją. Z czasem dublet stał się również wyznacznikiem mody – zdobiony, pikowany, ozdabiany haftami i guzikami podkreślał status społeczny właściciela, noszony jako osobne ubranie na wierzchu.

Dziś dublet, odtwarzany według źródeł ikonograficznych i znalezisk archeologicznych, jest nieodłącznym elementem strojów historycznych – zarówno w rekonstrukcji bitew, jak i w pokazach dworskiej mody czy widowiskach teatralnych.

Niemcy, XV wiek