Giezło – damska bielizna średniowieczna

Giezło to podstawowy element średniowiecznej garderoby, pełniący funkcję bielizny osobistej. Było to długie, luźne ubranie z cienkiego lnu, noszone bezpośrednio na ciało. W przypadku kobiet stanowiło pierwszą warstwę stroju, zakładaną pod suknię lub inne szaty.

Historia giezła

Znane od wczesnego średniowiecza, giezło szyto z bielonego lub naturalnego lnu. Średniowieczna bielizna była łatwa do prania i chroniła droższe, wierzchnie ubrania przed zabrudzeniem. Krój był prosty: długie rękawy, często brak taliowania, długość do kostek lub krócej. Wersja z ramiączkami jest bardziej obcisła niż z długim rękawem, ale nadal nie jest obcisła bielizna średniowieczna występująca pod koniec 15 wieku. Występuję w wielu historycznych źródłach.

W chłodne dni giezło stanowiło warstwę izolującą, a latem bywało wygodną odzieżą domową lub nocną.

Zastosowanie dziś- giezło dla rekonstruktorki!

Obecnie giezło jest niezbędne dla osób zajmujących się rekonstrukcją historyczną oraz odtwórstwem życia codziennego w średniowieczu. Sprawdza się jako autentyczna bielizna średniowieczna podczas turniejów, pokazów czy inscenizacji, ale również jako lniana koszula nocna, łącząca wygodę z historycznym charakterem.

The Bathhouse Attendant, Bible of Wenceslaus IV., 1389