Ubiór męski w średniowieczu – krótka historia

Ubiór męski w średniowieczu zmieniał się wraz z epokami, lecz przez stulecia jego podstawą pozostawała tunika – uniwersalny element noszony zarówno przez chłopów, jak i rycerzy.

We wczesnym średniowieczu tunika była prosta, luźna i sięgała kolan lub łydek. Szyta z lnu lub wełny, przewiązywana pasem, stanowiła codzienny strój większości mężczyzn. W chłodniejsze dni nakładano drugą, grubszą tunikę i płaszcz spięty fibulą.

W XII–XIII wieku pojawiły się bardziej dopasowane kroje z klinami i wszywanymi rękawami, które pozwalały na swobodę ruchów, a jednocześnie podkreślały sylwetkę. Zamożniejsi zdobili swoje tuniki haftami i obszyciami.

W późnym średniowieczu (XIV–XV w.) tuniki stawały się coraz krótsze i ciaśniejsze, często zapinane na guziki, aż w końcu ustąpiły miejsca dubletom i kaftanom. Mimo to klasyczna tunika pozostała symbolem średniowiecznej prostoty i funkcjonalności.

Tunika średniowieczna dziś
W rekonstrukcji historycznej tunika to podstawowy element stroju – wygodny, estetyczny i wierny dawnym wzorom. W naszej pracowni szyjemy tuniki z naturalnych tkanin: lnu i wełny, w oparciu o źródła archeologiczne i ikonograficzne. Każda z nich oddaje klimat epoki i doskonale sprawdza się zarówno w codziennych stylizacjach historycznych, jak i podczas wydarzeń rekonstrukcyjnych.

Czechy, 1325-1249

tunika średniowieczna, ubiór męski, strój średniowieczny, rekonstrukcja historyczna, odzież historyczna, tunika z lnu, tunika z wełny, średniowieczny strój męski, odtwórstwo historyczne, szycie historyczne