Ubiór męski w średniowieczu – krótka historia

Ubiór męski w średniowieczu zmieniał się wraz z epokami, lecz przez stulecia jego podstawą pozostawała tunika – uniwersalny element noszony zarówno przez chłopów, jak i rycerzy.

We wczesnym średniowieczu tunika była prosta, luźna i sięgała kolan lub łydek. Szyta z lnu lub wełny, przewiązywana pasem, stanowiła codzienny strój większości mężczyzn. W chłodniejsze dni nakładano drugą, grubszą tunikę i płaszcz spięty fibulą.

W XII–XIII wieku pojawiły się bardziej dopasowane kroje z klinami i wszywanymi rękawami, które pozwalały na swobodę ruchów, a jednocześnie podkreślały sylwetkę. Zamożniejsi zdobili swoje tuniki haftami i obszyciami.

W XIV wieku tunika stała się bardziej dopasowana do sylwetki, z węższymi rękawami i wyraźnie zaznaczoną talią. Coraz częściej szyto ją z kilku profilowanych części, co pozwalało uzyskać smuklejszy krój. W modzie pojawiły się też bogatsze materiały, podszycia oraz dekoracyjne wykończenia, które odróżniały stroje zamożnych od ubiorów codziennych.

Tunika średniowieczna dziś
W rekonstrukcji historycznej tunika to podstawowy element stroju – wygodny, estetyczny i wierny dawnym wzorom. W naszej pracowni szyjemy tuniki z naturalnych tkanin: lnu i wełny, w oparciu o źródła archeologiczne i ikonograficzne. Każda z nich oddaje klimat epoki i doskonale sprawdza się zarówno w codziennych stylizacjach historycznych, jak i podczas wydarzeń rekonstrukcyjnych.

Bodleian Library MS. Bodl. 264, XIV wiek