Bielizna średniowieczna – koszula i gacie w codziennym życiu

Bielizna średniowieczna była nieodłącznym elementem stroju, pełniąc rolę ochronną i higieniczną. Podstawę stanowiły koszula i gacie, wykonywane najczęściej z lnu, który był materiałem trwałym, przewiewnym i łatwym do prania.

Koszula średniowieczna miała prosty, luźny krój, dostosowany do sylwetki, i sięgała od połowy uda aż po kostki. Jej zadaniem było wchłanianie potu i ochrona wierzchniej odzieży – sukni, tuniki czy dubletu – przed zabrudzeniem. Dla kobiet stanowiła pierwszą warstwę stroju, podkreślając znaczenie higieny w codziennym życiu.

Gacie średniowieczne, popularne w męskiej garderobie, miały formę szerokich spodni wiązanych w pasie. Ich długość bywała różna – od kolan do łydek – w zależności od okresu i potrzeb użytkownika. Ułatwiały noszenie nogawic i zapewniały swobodę ruchu zarówno podczas pracy, jak i podróży.

Znaczenie bielizny średniowiecznej było praktyczne: chroniła ciało przed chłodem, zwiększała komfort noszenia odzieży i pozwalała zachować czystość. Choć nie była widoczna na co dzień, stanowiła fundament średniowiecznego ubioru i odgrywała kluczową rolę w życiu ludzi każdej warstwy społecznej.

Choć dziś bielizna średniowieczna może wydawać się prostą ciekawostką, w rekonstrukcjach historycznych odgrywa ogromną rolę. Bez niej trudno wyobrazić sobie prawdziwy średniowieczny strój – koszula i gacie to jego podstawa.

Tacinum Sanitatis