Stroje Historyczne – Bonumsartores.com

Tunika z Herjolfsnes 43

Tunika była niezwykle popularnym odzieniem wierzchnim wśród wszystkich warstw społecznych średniowiecznej Europy.

Ten model tuniki średniowiecznej  jest inspirowany znaleziskami z Herjolfsnes: D10585.1 (Nordlund 43)

Krój obejmuje cztery kliny poszerzające dolną część, jednak niezbyt obszerne oraz długie, dopasowane rękawy. Brak rozcięcia kieszeniowego po bokach, zachowanego w oryginale. Posiada wycięcie na szyi, jednak nie tak długie jak w oryginale.

Szyta z wełny, bez podszewki. Długość przed kolano.

Datowanie: XIV wiek

W standardzie szycie maszynowe, szwy zabezpieczone maszynowo, ręcznie wykończone widoczne szwy: brzegi rękawów, doły oraz dekolt.

Możliwość zamiany standardu szycia na ręczny oraz zamiany wełny na inne z katalogu Woolsome.

Produkt szyty na zamówienie, pod twoje wymiary.

650,00 

Najniższa cena z ostatnich 30 dni: 650,00 

Ubiór męski w średniowieczu – krótka historia

Ubiór męski w średniowieczu zmieniał się wraz z epokami, lecz przez stulecia jego podstawą pozostawała tunika – uniwersalny element noszony zarówno przez chłopów, jak i rycerzy.

We wczesnym średniowieczu tunika była prosta, luźna i sięgała kolan lub łydek. Szyta z lnu lub wełny, przewiązywana pasem, stanowiła codzienny strój większości mężczyzn. W chłodniejsze dni nakładano drugą, grubszą tunikę i płaszcz spięty fibulą.

W XII–XIII wieku pojawiły się bardziej dopasowane kroje z klinami i wszywanymi rękawami, które pozwalały na swobodę ruchów, a jednocześnie podkreślały sylwetkę. Zamożniejsi zdobili swoje tuniki haftami i obszyciami.

W późnym średniowieczu (XIV–XV w.) tuniki stawały się coraz krótsze i ciaśniejsze, często zapinane na guziki, aż w końcu ustąpiły miejsca dubletom i kaftanom. Mimo to klasyczna tunika pozostała symbolem średniowiecznej prostoty i funkcjonalności.

Rekonstrukcja tuniki wzorowanej na znalezisku archeologicznym Herjolfsnes nr 43 z osady nordyckiej w Grenlandii. Oryginał został odkryty w grobie z późnego średniowiecza i jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów męskiego ubioru codziennego z tego okresu.

Tunika wykonana jest z wełny o splocie skośnym (2/2 twill) – tkaniny typowej dla północnoeuropejskich ubiorów XIV wieku. Krój obejmuje cztery kliny poszerzające dolną część, długie, dopasowane rękawy oraz rozcięcia kieszeniowe po bokach, zgodnie z oryginalnym układem szwów. W oryginale ta tunika średniowieczna miała otwór szyjny typu keyhole (z niewielkim rozcięciem), który najprawdopodobniej ułatwiał zakładanie.

Tunika średniowieczna dziś
W rekonstrukcji historycznej tunika to podstawowy element stroju – wygodny, estetyczny i wierny dawnym wzorom. W naszej pracowni szyjemy tuniki z naturalnych tkanin: lnu i wełny, w oparciu o źródła archeologiczne i ikonograficzne. Każda z nich oddaje klimat epoki i doskonale sprawdza się zarówno w codziennych stylizacjach historycznych, jak i podczas wydarzeń rekonstrukcyjnych.

 


tunika średniowieczna, ubiór męski w średniowieczu, strój średniowieczny, rekonstrukcja historyczna, odzież historyczna, tunika z lnu, tunika z wełny, średniowieczny strój męski, odtwórstwo historyczne, szycie historyczne

Zobacz także: